လမ္းအိုေလး

Løøps of Resistance …

ဘ၀၏ဇာတ္လမ္းတစ္ပုဒ္ (ေအာင္ခ်ိမ့္)

2 Comments

ေလာကႀကီးကုိ မွန္လုိၾကည့္လုိ႕
ကဗ်ာဆရာဟာ
ပင္လယ္ဓားျပလုိ ထုိင္ေနတယ္
(“တုိ႕မိတ္ေဆြ“ ဆုိထင္ရဲ႕)
အဲဒီ လက္ဖက္ရည္ဆုိင္မွာေလ။

လသြား လူတင္ ဒုံးပ်ံေခတ္အနီး
ၿမိဳ႕ႀကီးတစ္ၿမိဳ႕မွာ
႐ႊံ႕ဗြက္နဲ႕ ကက္ဆက္ေပါတဲ့ ရပ္ကြက္
လူေတြလြဲမွားစြာ ယုိင္လဲေနတဲ့ ပန္းခ်ီကားခ်ပ္မွာ
ကပ္ထားပါ
ပ်င္းစရာေကာင္းေအာင္ ခံႏုိင္ရည္ရွိမႈမ်ား။

ခင္ဗ်ားလည္းျပစ္မွားဖုိ႕ မသင့္ေလ်ာ္ပါဘူး
သူ႕အိပ္ကပ္ထဲ႕ ခူယားေကာင္ဟာည ေရႊငါးေလးလုိလွပ
ႏွစ္ ၄၀ ဆန္႕တဲ့ စိတ္ကူးစိတ္သန္းဟာ
အိမ္ေသးေသးေလး တစ္လုံးလည္းရွိ
ဆုိဆုံးမရခက္တဲ့ သမီးတစ္ေယာက္လည္းရွိ
ဓာတ္တုိင္လည္းရွိ၊ ခုံတန္းလ်ားလည္းရွိ
ဦးထုပ္ငုိက္ေဆာင္းထားတဲ့ ဇာတ္လုိက္လည္းရွိရဲ႕။

သိမ္ငယ္စိတ္ေပၚမွာ ၀တ္ထားတဲ့ အကၤ်ီမလုံမလဲ
ကၽြန္ေတာ္ကုိယ္ကၽြန္ေတာ္ မီးရထားလက္မွတ္ေထာင္ျပမိတယ္
ျမစ္တစ္စင္းလုိ လမ္းမႀကီးဟာ
“ကုိပါနိကပ္”ကုိ ဇေ၀ဇ၀ါ ျဖစ္ေနခဲ့
က်ဳပ္ဥပဓိကုိ သူဟာ ရယ္သြမ္းေသြးမွာေပါ့
ဒါလည္း
သာမာန္ျပည္သူတစ္ေယာက္လုိ ႏႈတ္ဆက္စကားဆုိတတ္ဖုိ႕
ဇာတ္ရဲ႕အစပဲ။

ေတာင့္ထားရတာ မာခဲမေနဘူးလား
ငါငုိခ်လုိက္တယ္
(အရာရာဟာ အစက ျပန္စလုိ႕ရေတာ့မယ္အတုိင္း)
ငါတစ္ေယာက္တည္း တြားသြားေပါက္ေရာက္ခဲ့ပုံကုိ
အခု ထုတ္ေဖာ္မိေပါ့။     ။

(မုိးေ၀ – ဧၿပီ၊ ၁၉၈၇)

Mirrored: ကဗ်ာ၀ိညာဥ္

2 thoughts on “ဘ၀၏ဇာတ္လမ္းတစ္ပုဒ္ (ေအာင္ခ်ိမ့္)

  1. ဆရာေအာင္ခ်ိမ့္ရဲ႕ကဗ်ာေတြကုိ အရမ္းသေဘာက်ပါတယ္။ တင္ေပးတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးပါ။ 🙂

  2. this poem also concern in my younger life.very powerful every time i read it!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s