လမ္းအိုေလး

beyond chaOs

ေရစိုေနတဲ့ စကၠဴ (ေနမ်ိဳး)

Leave a comment

ကၽြန္ေတာ္ဟာ  မေအာင္ျမင္ေသးတဲ့ စာေရးဆရာ တစ္ေယာက္ပါ။  ကၽြန္ေတာ့္ဇာတ္ေကာင္ေတြဟာ အျမဲဆာေလာင္ငတ္မြတ္ေနသူေတြျဖစ္တယ္။  ငတ္မြတ္ဆာေလာင္ေနသူေတြကို ဇာတ္ေကာင္အျဖစ္ေရးရတာ ကၽြန္ေတာ္ ပိုၿပီးႏွစ္သက္အားရတယ္။  ဒါဟာ ကၽြန္ေတာ္ ကၽြမ္းက်င္တဲ့ ဘာသာရပ္ျဖစ္ေနလို႔ပါပဲ။  အဲဒီဘာသာရပ္ကို ႏွစ္႐ွည္လမ်ား ကၽြန္ေတာ္ လိုက္စားခဲ့တယ္။

စားပြဲမွာ သူထိုင္ေနတယ္။  သူ႔ေ႔႐ွမွာ ညကမိုးေၾကာင့္ ေရစိုၿပီးႏူးပြေနတဲ့ စကၠဴေတြ႐ွိတယ္။  ၿပီးေတာ့ ဗာဒံသီးအခြံေတြ စားပြဲေအာက္မွာ ျပန္႔က်ဲေနတယ္။  စားပြဲမွာ သူထိုင္ေနတယ္။  မေန႔ညကတည္းက သူဆာေလာင္ေနခဲ့တယ္။  ခဲတံအတိုကေလးတစ္ေခ်ာင္းကို  သူေကာက္ကိုင္လိုက္တယ္။

ေဟာ…အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ အခန္းေ႔႐ွမွာ စက္ဘီးဘဲလ္သံကို ကၽြန္ေတာ္ၾကားလိုက္ရတယ္။  ေရးလက္စစာ႐ြက္ကို ခဏခ်ထားလိုက္ၿပီး အခန္းေ႔႐ွကို ထြက္သြားလိုက္ေတာ့ စာပို႔သမားကို ေတြ႔ရတယ္။  သူက ကၽြန္ေတာ့္ကို ၾကင္နာစြာ ၾကည့္ေနပံုပါပဲ။  ကၽြန္ေတာ့္အတြက္မန္းနီေအာ္ဒါစာ႐ြက္ေပၚမွာ လက္မွတ္ထိုးခိုင္းၿပီး ေငြစနည္းနည္းကို ထုတ္ေပးလိုက္ပါတယ္။  ခ်မ္းေျမ့ပါေစဗ်ာဆိုလား ကၽြန္ေတာ္သူ႔ကို ေျပာလိုက္မိေသးတယ္ ထင္တယ္။  ေမာင္မင္းႀကီးသားက ကၽြန္ေတာ့္စကားကို အေလးမထားပဲ စက္ဘီးေပၚတက္ၿပီး ဆက္လက္ နင္းထြက္ခြာသြားပါတယ္။

“ ဆရာ… ညကတည္းက ကၽြန္ေတာ္ ဘာမွ မစားရေသးဘူး။ ”

စာေရးစားပြဲမွာ ထိုင္လိုက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ဇာတ္ေကာင္က ေျပာတယ္။  ကၽြန္ေတာ့္အိပ္ထဲမွာ ပူပူေႏြးေႏြး ေငြစကၠဴတစ္ခ်ိဳ႕ ႐ွိေနၿပီ။  ဒါေပမယ့္ ဒီေငြစကၠဴေတြကို ဘာဆက္လုပ္ရမယ္ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္ပဲသိတယ္ဗ်ာ။  စာတိုက္ကိုသြားၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ဇနီးဆီကို လွမ္းပို႔ရမွာပါကလား။  ေဝးေဝးၿမိဳ႕ကေလးမွာ ကၽြန္ေတာ့္ဇနီးဟာ ကၽြန္ေတာ္ေပးပို႔လိုက္မယ့္ေငြကို စိတ္႐ွည္႐ွည္နဲ႔ ေစာင့္ေမွ်ာ္ေန႐ွာလိမ့္မယ္။

ဗာဒံပင္က အသီးေတြ တံုးသြားၿပီ။  သီးခဲ့သမွ်က  အကုန္ေၾကြသြားခဲ့ၿပီ။  ေၾကြခဲ့သမွ်က  အခြံေတြ ျဖစ္သြားခဲ့ၿပီေလ။  သူစားပြဲမွာ ထိုင္ေနတယ္။  သူ႔ေ႔႐ွမွာ ညကမိုးေၾကာင့္ စိုၿပီးႏူးပြေနတဲ့ စကၠဴေတြ႐ွိတယ္။

ကၽြန္ေတာ္ ဝါက်နည္းနည္း ထပ္ေရးၿပီး  စားပြဲက ထလိုက္တယ္။  ဗာဒံသီးခြံေလးတစ္ခုကို ေကာက္ကိုင္လုိက္တယ္။  ညကမိုးေၾကာင့္ စိုၿပီးႏူးပြေနတဲ့ စကၠဴေတြကို  ဒီအတိုင္း ပစ္ထားလိုက္တယ္။  စာတိုက္ကို သြားရဦးမယ္ဗ်ာ။

“  ဆရာ… စားပြဲေပၚက ေရစိုေနတဲ့စကၠဴေတြမွာ  အရသာတစ္ခုခု႐ွိမလား။ ”

အခန္းထဲက ထြက္မယ္အလုပ္မွာ ကၽြန္ေတာ့္ဇာတ္ေကာင္က ေမးတယ္။  တကယ္ေတာ့ သူဆိုလိုခ်င္တာက ဒီစကၠဴေတြကို ဝါးစားလိုက္ရမလားလို႔ပါ။  ကၽြန္ေတာ္စာတိုက္ဆီ ထြက္ခဲ့တယ္။  ေရစိုေနတဲ့ စကၠဴေတြဝါးမစားမိခင္ေပါ့။

(အေအးလြန္ရာစုႏွစ္ ႏွင့္ အျခားဝတၳဳတိုမ်ား – ၂ဝဝ၇ ဧၿပီ)

Mirrored: T H 0 3 H T 4 N 3 [ a N T I M a ]

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s